Convento lucense
O Convento lucense (em Latim: Conventus Lucensis), foi uma entidade administrativa romana da Gallaecia no Noroeste peninsular. O seu nome deriva do nome da sua capital, Lucus Augusti (atual Lugo), a cidade mais importante do convento e que regia administrativamente todo o território. Tinha como extremos o curso dos rios Verdugo e Sil que marcavam a raia com o Convento bracarense, a leste a linha de fronteira com o Convento Asturicense ia da serra dos Ancares até a foz do rio Navia.
Sabemos pela obra de Plínio, o Velho que o convento lucense tinha um total de 166 000 pessoas livres[nota 1][1]

Convento lucense
Notas
- O convento de Braga tinha 285 000 pessoas livres e Astorga 240 000
Referências
- História Natural de Plínio, o Velho, livro III, IV, 28. "Lucensis conventus populorum est sedecim, praeter Celticos et Lemavos ignobilium ac barbarae appellationis, sed liberorum capitum ferme CLXVI. "
Ver também
Bibliografía
- KOCH, J.T. Celtic culture: a historical encyclopedia. 2006.
- CHADWICK, H. Priscillian of Avila: the occult and the charismatic in the early church. 1976.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.