Catius
Latin
Nom propre
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Catius |
| Vocatif | Catie |
| Accusatif | Catium |
| Génitif | Catiī |
| Datif | Catiō |
| Ablatif | Catiō |
Catius \Prononciation ?\ masculin
- (Religion) Divinité de la ruse, selon saint Augustin.
- Sed si uirtus non nisi ad ingeniosum posset uenire, quid opus erat deo Catio patre, qui catos, id est acutos faceret, cum hoc posset conferre felicitas? — (Augustin, De civitate Dei, IV)
- Si la Vertu suppose de l’esprit, qu’était-il besoin du père Catius, divinité chargée de rendre les hommes fins et avisés, la Félicité pouvant aussi d’ailleurs leur procurer cet avantage. — (trad.)
- Sed si uirtus non nisi ad ingeniosum posset uenire, quid opus erat deo Catio patre, qui catos, id est acutos faceret, cum hoc posset conferre felicitas? — (Augustin, De civitate Dei, IV)
Prénom
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | Catius | Catiī |
| Vocatif | Catie | Catiī |
| Accusatif | Catium | Catiōs |
| Génitif | Catiī | Catiōrum |
| Datif | Catiō | Catiīs |
| Ablatif | Catiō | Catiīs |
Catius \Prononciation ?\ masculin (équivalent féminin : Catia)
- Prénom masculin.
Références
- « Catius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.