Korán
Tchèque
Étymologie
- De l’arabe قرآن, qur'ān.
Nom propre
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Korán |
| Vocatif | Koráne |
| Accusatif | Korán |
| Génitif | Koránu |
| Locatif | Koránu |
| Datif | Koránu |
| Instrumental | Koránem |
Korán \Prononciation ?\ masculin inanimé
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.