Tartarus
Latin
Étymologie
- Du grec ancien Τάρταρος, Tártaros.
Nom propre 1
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Tartarus |
| Vocatif | Tartare |
| Accusatif | Tartarum |
| Génitif | Tartarī |
| Datif | Tartarō |
| Ablatif | Tartarō |
Tartarus \Prononciation ?\ masculin
Variantes
- Tartara
Dérivés
- Tartareus, Tartarinus (du Tartare, infernal)
Dérivés dans d’autres langues
Nom propre 2
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Tartarus |
| Vocatif | Tartare |
| Accusatif | Tartarum |
| Génitif | Tartarī |
| Datif | Tartarō |
| Ablatif | Tartarō |
Tartarus \Prononciation ?\ masculin
- Variante de Tartarum.
- inde ostia plena Carbonaria, Fossiones ac Philistina, quod alii Tartarum vocant, omnia ex Philistinae fossae abundatione nascentia, accedentibus Atesi ex Tridentinis Alpibus et Togisono ex Patavinorum agris. — (Pline)
Voir aussi
- Tartarus sur l’encyclopédie Wikipédia (en latin)

Références
- « Tartarus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- « Tartarus », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.