argumentieren
Allemand
Étymologie
- De Argument, du latin argumentare
Verbe
| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich argumentiere |
| 2e du sing. | du argumentierst | |
| 3e du sing. | er argumentiert | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich argumentierte |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich argumentierte |
| Impératif | 2e du sing. | argumentiere |
| 2e du plur. | argumentiert | |
| Participe passé | argumentiert | |
| Auxiliaire | haben | |
| voir conjugaison allemande | ||
argumentieren [aʁɡumɛnˈtiːʀən]
- Argumenter.
- Der Politker argumentierte, um die Absichten seiner Partei darzulegen.
Synonymes
- begründen
- erhärten
- rechtfertigen
Prononciation
- (Région à préciser) : écouter « argumentieren »
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.