balanci
Espéranto
Étymologie
- Du français balancer.
Verbe
| Temps | Passé | Présent | Futur |
|---|---|---|---|
| Indicatif | balancis | balancas | balancos |
| Participe actif | balancinta(j,n) | balancanta(j,n) | balanconta(j,n) |
| Participe passif | balancita(j,n) | balancata(j,n) | balancota(j,n) |
| Adverbe actif | balancinte | balancante | balanconte |
| Adverbe passif | balancite | balancate | balancote |
| Mode | Conditionnel | Subj. / Impér. | Infinitif |
| Présent | balancus | balancu | balanci |
| voir le modèle “eo-conj” | |||
balanci \ba.ˈlan.t͡si\ transitif mot-racine UV
Dérivés
- balanco = balancado
- balancilo
- balanciĝi
- balanciĝo
Voir aussi
- balancilo sur l’encyclopédie Wikipédia (en espéranto)

Références
Vocabulaire:
- E. Grosjean-Maupin, Plena Vortaro de Esperanto, SAT, Parizo, 1934 (selon Retavortaro)
- balanci sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)
- balanci sur le site Reta-vortaro.de (RV)
- Racine(s) ou affixe(s) "balanc-", "-i" présentes dans le dictionnaire des racines "Universala Vortaro" (R1 de l’Akademio de Esperanto).
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.