cassiterinus
Latin
Étymologie
- De cassiterum (« étain ») avec le suffixe -inus.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | cassiterinus | cassiterină | cassiterinum | cassiterinī | cassiterinae | cassiterină |
| Vocatif | cassiterine | cassiterină | cassiterinum | cassiterinī | cassiterinae | cassiterină |
| Accusatif | cassiterinum | cassiterinăm | cassiterinum | cassiterinōs | cassiterinās | cassiterină |
| Génitif | cassiterinī | cassiterinae | cassiterinī | cassiterinōrŭm | cassiterinārŭm | cassiterinōrŭm |
| Datif | cassiterinō | cassiterinae | cassiterinō | cassiterinīs | cassiterinīs | cassiterinīs |
| Ablatif | cassiterinō | cassiterinā | cassiterinō | cassiterinīs | cassiterinīs | cassiterinīs |
cassiterinus \Prononciation ?\
- D’étain.
Références
- « cassiterinus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.