denominativus
Latin
Étymologie
- De denominatio avec le suffixe -vus.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | denominativus | denominativă | denominativum | denominativī | denominativae | denominativă |
| Vocatif | denominative | denominativă | denominativum | denominativī | denominativae | denominativă |
| Accusatif | denominativum | denominativăm | denominativum | denominativōs | denominativās | denominativă |
| Génitif | denominativī | denominativae | denominativī | denominativōrŭm | denominativārŭm | denominativōrŭm |
| Datif | denominativō | denominativae | denominativō | denominativīs | denominativīs | denominativīs |
| Ablatif | denominativō | denominativā | denominativō | denominativīs | denominativīs | denominativīs |
denominativus \Prononciation ?\
- (Grammaire) Dénominatif, dérivé d’un nom.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Apparentés étymologiques
Références
- « denominativus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.