disputas
Français
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe disputer | ||
|---|---|---|
| Indicatif | ||
| Passé simple | ||
| tu disputas | ||
disputas \dis.py.ta\
- Deuxième personne du singulier du passé simple du verbe disputer.
Espéranto
Forme de verbe
| Temps | Passé | Présent | Futur |
|---|---|---|---|
| Indicatif | disputis | disputas | disputos |
| Participe actif | disputinta(j,n) | disputanta(j,n) | disputonta(j,n) |
| Adverbe | disputinte | disputante | disputonte |
| substantif | disputinto(j,n) disputintino(j,n) |
disputanto(j,n) disputantino(j,n) |
disputonto(j,n) disputontino(j,n) |
| Mode | Conditionnel | Subj. / Impératif | Infinitif |
| Présent | disputus | disputu | disputi |
| voir le modèle “eo-conj-intrans” | |||
disputas \dis.ˈpu.tas\
- Présent du verbe disputi (intransitif).
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.