dolatorius
Latin
Étymologie
- De dolator (« charpentier ») avec le suffixe -ius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | dolatorius | dolatoriă | dolatorium | dolatoriī | dolatoriae | dolatoriă |
| Vocatif | dolatorie | dolatoriă | dolatorium | dolatoriī | dolatoriae | dolatoriă |
| Accusatif | dolatorium | dolatoriăm | dolatorium | dolatoriōs | dolatoriās | dolatoriă |
| Génitif | dolatoriī | dolatoriae | dolatoriī | dolatoriōrŭm | dolatoriārŭm | dolatoriōrŭm |
| Datif | dolatoriō | dolatoriae | dolatoriō | dolatoriīs | dolatoriīs | dolatoriīs |
| Ablatif | dolatoriō | dolatoriā | dolatoriō | dolatoriīs | dolatoriīs | dolatoriīs |
dolatorius \Prononciation ?\
- De charpentier.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « dolatorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.