enno
Breton
Forme de préposition
| … moi | ennon |
|---|---|
| … toi | ennout |
| … lui | ennañ |
| … elle | enni |
| … nous | ennomp |
| … vous | ennocʼh |
| … eux | enno |
| … soi | ennor |
enno \ˈɛnːo\
- Troisième personne du pluriel de la préposition e.
- Katell ha Chann a sammas o zoaz hag a gemeras, droug enno, hent ar gêr. — (Jakez Riou, Troiou-kamm Alanig al Louarn 2, Gwalarn, 1936, p. 90)
- Catherine et Jeanne chargèrent leur pâte et prirent, en colère, le chemin de la maison.
- Katell ha Chann a sammas o zoaz hag a gemeras, droug enno, hent ar gêr. — (Jakez Riou, Troiou-kamm Alanig al Louarn 2, Gwalarn, 1936, p. 90)
Dérivés
Notes
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.