facetus
Espéranto
Forme de verbe
| Temps | Passé | Présent | Futur |
|---|---|---|---|
| Indicatif | facetis | facetas | facetos |
| Participe actif | facetinta(j,n) | facetanta(j,n) | facetonta(j,n) |
| Participe passif | facetita(j,n) | facetata(j,n) | facetota(j,n) |
| Adverbe actif | facetinte | facetante | facetonte |
| Adverbe passif | facetite | facetate | facetote |
| Mode | Conditionnel | Subj. / Impér. | Infinitif |
| Présent | facetus | facetu | faceti |
| voir le modèle “eo-conj” | |||
facetus \fa.ˈt͡se.tus\
Prononciation
- France (Toulouse) : écouter « facetus [Prononciation ?] »
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | facetus | facetă | facetum | facetī | facetae | facetă |
| Vocatif | facete | facetă | facetum | facetī | facetae | facetă |
| Accusatif | facetum | facetăm | facetum | facetōs | facetās | facetă |
| Génitif | facetī | facetae | facetī | facetōrŭm | facetārŭm | facetōrŭm |
| Datif | facetō | facetae | facetō | facetīs | facetīs | facetīs |
| Ablatif | facetō | facetā | facetō | facetīs | facetīs | facetīs |
facetus \Prononciation ?\
- Élégant.
- Spirituel, plaisant.
- vir facetus atque magnificus. — (Plaute, Mostellaria 2, 2, 84)
- vir facetus atque magnificus. — (Plaute, Mostellaria 2, 2, 84)
Antonymes
- infacetus, stupide, sot
Références
- « facetus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- [1] Michel Bréal et Anatole Bailly, Dictionnaire étymologique latin, Hachette, Paris, 1885 → consulter cet ouvrage
- [2] « facetus », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.