fangen
: fången
Allemand
Étymologie
- Du vieux haut allemand fāhan.
Verbe
| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich fange |
| 2e du sing. | du fängst | |
| 3e du sing. | er fängt | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich fing |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich finge |
| Impératif | 2e du sing. | fang |
| 2e du plur. | fangt | |
| Participe passé | gefangen | |
| Auxiliaire | haben | |
| voir conjugaison allemande | ||
fangen \ˈfaŋǝn\ (voir la conjugaison)
Apparentés étymologiques
- Fang masculin
Prononciation
- ˈfa.ŋǝn : écouter « fangen [Prononciation ?] »
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.