flagras
: flagrás
Français
Espagnol
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe flagrar | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| (tú) flagras | ||
flagras \Prononciation ?\
- Deuxième personne du singulier (tú) du présent de l’indicatif de flagrar.
Espéranto
Forme de verbe
| Temps | Passé | Présent | Futur |
|---|---|---|---|
| Indicatif | flagris | flagras | flagros |
| Participe actif | flagrinta(j,n) | flagranta(j,n) | flagronta(j,n) |
| Adverbe | flagrinte | flagrante | flagronte |
| Mode | Conditionnel | Subj. / Impératif | Infinitif |
| Présent | flagrus | flagru | flagri |
| voir le modèle “eo-conj-intrans” | |||
flagras \ˈfla.ɡras\
- Présent du verbe flagri (intransitif).
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.