indignus
Espéranto
Latin
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | indignus | indignă | indignum | indignī | indignae | indignă |
| Vocatif | indigne | indignă | indignum | indignī | indignae | indignă |
| Accusatif | indignum | indignăm | indignum | indignōs | indignās | indignă |
| Génitif | indignī | indignae | indignī | indignōrŭm | indignārŭm | indignōrŭm |
| Datif | indignō | indignae | indignō | indignīs | indignīs | indignīs |
| Ablatif | indignō | indignā | indignō | indignīs | indignīs | indignīs |
indignus \in.ˈdiːŋ.nus\ (adverbe : indigne comparatif : indignior ; superlatif : indignissimus)
Dérivés
Références
- « indignus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.