insulti
Espéranto
Étymologie
- De l’italien insultare.
Verbe
| Temps | Passé | Présent | Futur |
|---|---|---|---|
| Indicatif | insultis | insultas | insultos |
| Participe actif | insultinta(j,n) | insultanta(j,n) | insultonta(j,n) |
| Participe passif | insultita(j,n) | insultata(j,n) | insultota(j,n) |
| Adverbe actif | insultinte | insultante | insultonte |
| Mode | Conditionnel | Subj. / Impér. | Infinitif |
| Présent | insultus | insultu | insulti |
| voir le modèle “eo-conj” | |||
insulti \in.ˈsul.ti\ transitif
Prononciation
- Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « insulti »
- (Région à préciser) : écouter « insulti [Prononciation ?] »
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.