intentus
Latin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | intentus | intentă | intentum | intentī | intentae | intentă |
| Vocatif | intente | intentă | intentum | intentī | intentae | intentă |
| Accusatif | intentum | intentăm | intentum | intentōs | intentās | intentă |
| Génitif | intentī | intentae | intentī | intentōrŭm | intentārŭm | intentōrŭm |
| Datif | intentō | intentae | intentō | intentīs | intentīs | intentīs |
| Ablatif | intentō | intentā | intentō | intentīs | intentīs | intentīs |
intentus \Prononciation ?\
- Participe passé de intendo.
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.