interfianĉiĝi

Espéranto

Étymologie

Verbe composé de la racine fianĉo (« fiancé »), de l’affixe inter (« entre »), du suffixe -iĝ- (« devenir, tendre vers ») et de la terminaison -i (« verbe ») .

Verbe

Temps	Passé	Présent	Futur
Indicatif	interfianĉiĝis	interfianĉiĝas	interfianĉiĝos
Participe actif	interfianĉiĝinta(j,n)	interfianĉiĝanta(j,n)	interfianĉiĝonta(j,n)
Adverbe	interfianĉiĝinte	interfianĉiĝante	interfianĉiĝonte
Mode	Conditionnel	Subj. / Impératif	Infinitif
Présent	interfianĉiĝus	interfianĉiĝu	interfianĉiĝi
voir le modèle “eo-conj-intrans”

interfianĉiĝi \in.ter.fi.an.ˈt͡ʃi.d͡ʒi\ intransitif mot-dérivé UV

Se fiancer mutuellement.

Variantes orthographiques

si pas de ĝ possible par le clavier : interfiancxigxi

Vocabulaire apparenté par le sens

fianĉiĝi ( composition de racines de l’ekzercaro §39) ^{PIVE, RV} : se fiancer (pour un homme)
fianĉiniĝi ^dUV ^{PIVE, RV} : se fiancer (pour une femme)

Références

Vocabulaire:

interfianĉiĝi sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)
fianĉiĝi sur le site Reta-vortaro.de (RV)
Racine(s) ou affixe(s) "inter", "fianĉ-", "-iĝ-", "-i" présentes dans le dictionnaire des racines "Universala Vortaro" (R1 de l’Akademio de Esperanto).

Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.