mellitus
Latin
Étymologie
- De mel (« miel ») avec le suffixe -itus.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | mellitus | mellită | mellitum | mellitī | mellitae | mellită |
| Vocatif | mellite | mellită | mellitum | mellitī | mellitae | mellită |
| Accusatif | mellitum | mellităm | mellitum | mellitōs | mellitās | mellită |
| Génitif | mellitī | mellitae | mellitī | mellitōrŭm | mellitārŭm | mellitōrŭm |
| Datif | mellitō | mellitae | mellitō | mellitīs | mellitīs | mellitīs |
| Ablatif | mellitō | mellitā | mellitō | mellitīs | mellitīs | mellitīs |
mellitus \Prononciation ?\
Références
- « mellitus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.