menstruus
Espéranto
Forme de verbe
| Temps | Passé | Présent | Futur |
|---|---|---|---|
| Indicatif | menstruis | menstruas | menstruos |
| Participe actif | menstruinta(j,n) | menstruanta(j,n) | menstruonta(j,n) |
| Adverbe | menstruinte | menstruante | menstruonte |
| substantif | menstruintino(j,n) | menstruantino(j,n) | menstruontino(j,n) |
| Mode | Conditionnel | Subj. / Impératif | Infinitif |
| Présent | menstruus | menstruu | menstrui |
| voir le modèle “eo-conj-intrans” | |||
menstruus \men.ˈstru.us\
- Conditionnel du verbe menstrui (intransitif).
Latin
Étymologie
- De mensis.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | menstruus | menstruă | menstruum | menstruī | menstruae | menstruă |
| Vocatif | menstrue | menstruă | menstruum | menstruī | menstruae | menstruă |
| Accusatif | menstruum | menstruăm | menstruum | menstruōs | menstruās | menstruă |
| Génitif | menstruī | menstruae | menstruī | menstruōrŭm | menstruārŭm | menstruōrŭm |
| Datif | menstruō | menstruae | menstruō | menstruīs | menstruīs | menstruīs |
| Ablatif | menstruō | menstruā | menstruō | menstruīs | menstruīs | menstruīs |
menstruus \Prononciation ?\
Synonymes
Références
- « menstruus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.