plori
Espéranto
Étymologie
- Du latin plorare.
Verbe
| Temps | Passé | Présent | Futur |
|---|---|---|---|
| Indicatif | ploris | ploras | ploros |
| Participe actif | plorinta(j,n) | ploranta(j,n) | ploronta(j,n) |
| Adverbe | plorinte | plorante | ploronte |
| Mode | Conditionnel | Subj. / Impératif | Infinitif |
| Présent | plorus | ploru | plori |
| voir le modèle “eo-conj-intrans” | |||
plori \ˈplo.ɾi\ intransitif
- Pleurer.
- Ŝi ploregis pri la morto de sia infano.
- Elle pleurait fort la mort de son enfant.
- Ŝi ploregis pri la morto de sia infano.
Dérivés
Prononciation
- Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « plori [Prononciation ?] »
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.