ratifikace
Tchèque
Étymologie
- Du latin ratificatio.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | ratifikace | ratifikace |
| Vocatif | ratifikace | ratifikace |
| Accusatif | ratifikaci | ratifikace |
| Génitif | ratifikace | ratifikací |
| Locatif | ratifikaci | ratifikacích |
| Datif | ratifikaci | ratifikacím |
| Instrumental | ratifikací | ratifikacemi |
ratifikace \ratɪfɪkat͡sɛ\ féminin
Dérivés
- ratifikační (« ratificatif »)
Apparentés étymologiques
- ratifikovat (« ratifier »)
Voir aussi
- ratifikace sur l’encyclopédie Wikipédia (en tchèque)

Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.