renkontiĝi

Espéranto

Étymologie
Verbe composé de la racine renkonti (« rencontrer »), du suffixe -iĝ- (« devenir, tendre vers ») et de la terminaison -i (« verbe ») .

Verbe

Temps Passé Présent Futur
Indicatif renkontiĝisrenkontiĝasrenkontiĝos
Participe actif renkontiĝinta(j,n) renkontiĝanta(j,n) renkontiĝonta(j,n)
Adverbe renkontiĝinte renkontiĝante renkontiĝonte
Mode Conditionnel Subj. / Impératif Infinitif
Présent renkontiĝusrenkontiĝu renkontiĝi
voir le modèle “eo-conj-intrans”

renkontiĝi \ren.kon.ˈti.d͡ʒi\ intransitif    mot-dérivé UV

  1. Se rencontrer.

Variantes orthographiques

Dérivés
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.