skribaĉi

Espéranto

Verbe composé de la racine skribi (« écrire »), du suffixe -aĉ- (« péjoratif ») et de la terminaison -i (« verbe ») .

Temps	Passé	Présent	Futur
Indicatif	skribaĉis	skribaĉas	skribaĉos
Participe actif	skribaĉinta(j,n)	skribaĉanta(j,n)	skribaĉonta(j,n)
Participe passif	skribaĉita(j,n)	skribaĉata(j,n)	skribaĉota(j,n)
Adverbe actif	skribaĉinte	skribaĉante	skribaĉonte
Mode	Conditionnel	Subj. / Impér.	Infinitif
Présent	skribaĉus	skribaĉu	skribaĉi
voir le modèle “eo-conj”

skribaĉi \skri.ˈba.t͡ʃi\ transitif

Gribouiller, griffonner.
- Neniu povas legi, kion la viro skribaĉis sur la formularo.
  Personne n’est capable de lire ce que l’homme a griffonné sur le formulaire.

Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « skribaĉi [Prononciation ?] »

Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.