telamones
Latin
Étymologie
- Du grec ancien τελαμών, telamôn.
Nom commun
| Cas | Pluriel |
|---|---|
| Nominatif | telamonēs |
| Vocatif | telamonēs |
| Accusatif | telamonēs |
| Génitif | telamonum |
| Datif | telamonibus |
| Ablatif | telamonibus |
telamones \Prononciation ?\ masculin pluriel
- (Architecture) Télamon, cariatide.
- Item aliae res sunt similes, uti xystus, prothyrum, telamones et nonnulla alia eius modi. Xystos enim est graeca appellatione porticus. — (Vitruve, De architectura, VI)
Références
- « telamones », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.