tragicus
Latin
Étymologie
- Du grec ancien τραγικός, tragikós.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | tragicus | tragică | tragicum | tragicī | tragicae | tragică |
| Vocatif | tragice | tragică | tragicum | tragicī | tragicae | tragică |
| Accusatif | tragicum | tragicăm | tragicum | tragicōs | tragicās | tragică |
| Génitif | tragicī | tragicae | tragicī | tragicōrŭm | tragicārŭm | tragicōrŭm |
| Datif | tragicō | tragicae | tragicō | tragicīs | tragicīs | tragicīs |
| Ablatif | tragicō | tragicā | tragicō | tragicīs | tragicīs | tragicīs |
tragicus \Prononciation ?\
- (Théâtre) Tragique, relatif à la tragédie.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Pathétique, élevé, sublime, en parlant du style.
- fuit Sulpicius vel maxime omnium grandis et, ut ita dicam, tragicus orator, Cicéron. Brut. 55, 203
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | tragicus | tragicī |
| Vocatif | tragice | tragicī |
| Accusatif | tragicum | tragicōs |
| Génitif | tragicī | tragicōrum |
| Datif | tragicō | tragicīs |
| Ablatif | tragicō | tragicīs |
tragicus \Prononciation ?\ masculin
Synonymes
Références
- « tragicus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.