tranquillus
Latin
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | tranquillus | tranquillă | tranquillum | tranquillī | tranquillae | tranquillă |
| Vocatif | tranquille | tranquillă | tranquillum | tranquillī | tranquillae | tranquillă |
| Accusatif | tranquillum | tranquillăm | tranquillum | tranquillōs | tranquillās | tranquillă |
| Génitif | tranquillī | tranquillae | tranquillī | tranquillōrŭm | tranquillārŭm | tranquillōrŭm |
| Datif | tranquillō | tranquillae | tranquillō | tranquillīs | tranquillīs | tranquillīs |
| Ablatif | tranquillō | tranquillā | tranquillō | tranquillīs | tranquillīs | tranquillīs |
tranquillus \Prononciation ?\
Synonymes
Dérivés
- tranquillē, tranquillement, paisiblement
- tranquillĭtās, tranquillité, quiétude
- tranquillo, calmer, apaiser (les flots) - tranquilliser, rassurer
- tranquillum, calme de la mer, temps calme, tranquillité
Dérivés dans d’autres langues
- Anglais : tranquil
- Espagnol : tranquilo
- Français : tranquille
- Italien : tranquillo
Références
- « tranquillus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.