Κίρκη
Grec ancien
Étymologie
- De κίρκος, kírkos (« faucon »).
Nom propre
| Cas | Singulier | |
|---|---|---|
| Nominatif | ἡ | Κίρκη |
| Vocatif | Κίρκη | |
| Accusatif | τὴν | Κίρκην |
| Génitif | τῆς | Κίρκης |
| Datif | τῇ | Κίρκῃ |
Κίρκη, Kírkê \ˈkir.kɛː\ féminin
- (Mythologie) Circé.
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.