νέος
Grec
Étymologie
- Du grec ancien νέος, néos.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | νέος | νέα | νέο | |||
| génitif | νέου | νέας | νέου | |||
| accusatif | νέο | νέα | νέο | |||
| vocatif | νέε | νέα | νέο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | νέοι | νέες | νέα | |||
| génitif | νέων | νέων | νέων | |||
| accusatif | νέους | νέες | νέα | |||
| vocatif | νέοι | νέες | νέα | |||
νέος, néos \ˈnɛ.ɔs\
Synonymes
Grec ancien
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | νέος | νέα | νέον | νέοι | νέαι | νέα | νέω | νέα | νέω |
| Vocatif | νέε | νέα | νέον | νέοι | νέαι | νέα | νέω | νέα | νέω |
| Accusatif | νέον | νέαν | νέον | νέους | νέας | νέα | νέω | νέα | νέω |
| Génitif | νέου | νέας | νέου | νέων | νέων | νέων | νέοιν | νέαιν | νέοιν |
| Datif | νέῳ | νέᾳ | νέῳ | νέοις | νέαις | νέοις | νέοιν | νέαιν | νέοιν |
νέος, néos \ˈne.os\ (comparatif : νεώτερος, superlatif : νεώτατος)
Variantes
- νεῖος (Ionien)
Dérivés
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- « νέος », dans Henry George Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, 1889 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.