Benedictus
Latin
Étymologie
- (Date à préciser) De benedictus (« bien-dit, béni ») calque tardif et médiéval de Euphemus d’origine grecque.
Prénom
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | Benedictus | Benedictī |
| Vocatif | Benedicte | Benedictī |
| Accusatif | Benedictum | Benedictōs |
| Génitif | Benedictī | Benedictōrum |
| Datif | Benedictō | Benedictīs |
| Ablatif | Benedictō | Benedictīs |
Benedictus \Prononciation ?\ masculin
- Benoît.
- Benedictus PP. XVI, natus Iosephus Aloisius Ratzinger (in vico Mercatello ad Aenum Germaniae die 16 Aprilis 1927), est pontifex maximus Ecclesiae Catholicae Romanae a die 19 Aprilis 2005. — (Vicipaedia)
Voir aussi
- Benedictus (discretiva) sur l’encyclopédie Wikipédia (en latin)

Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.