benedictus
Latin
Étymologie
- De benedico.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | benedictus | benedictă | benedictum | benedictī | benedictae | benedictă |
| Vocatif | benedicte | benedictă | benedictum | benedictī | benedictae | benedictă |
| Accusatif | benedictum | benedictăm | benedictum | benedictōs | benedictās | benedictă |
| Génitif | benedictī | benedictae | benedictī | benedictōrŭm | benedictārŭm | benedictōrŭm |
| Datif | benedictō | benedictae | benedictō | benedictīs | benedictīs | benedictīs |
| Ablatif | benedictō | benedictā | benedictō | benedictīs | benedictīs | benedictīs |
benedictus \be.ne.ˈdiːk.tus\
- Béni.
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.