Cloacina
Latin
Adjectif
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Cloacină |
| Vocatif | Cloacină |
| Accusatif | Cloacinăm |
| Génitif | Cloacinae |
| Datif | Cloacinae |
| Ablatif | Cloacinā |
Cloacina \Prononciation ?\ féminin
- (Religion) Purificatrice, épithète de Vénus.
- fuit, ubi nunc Roma est, iam cum conderetur; quippe ita traditur, myrtea verbena Romanos Sabinosque, cum propter raptas virgines dimicare voluissent, depositis armis purgatos in eo loco qui nunc signa Veneris Cluacinae habet. — (Pline, Naturalis Historia)
- fuit, ubi nunc Roma est, iam cum conderetur; quippe ita traditur, myrtea verbena Romanos Sabinosque, cum propter raptas virgines dimicare voluissent, depositis armis purgatos in eo loco qui nunc signa Veneris Cluacinae habet. — (Pline, Naturalis Historia)
Variantes
Références
- « Cloacina », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.