Delmatia
Latin
Nom propre
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Delmatiă |
| Vocatif | Delmatiă |
| Accusatif | Delmatiăm |
| Génitif | Delmatiae |
| Datif | Delmatiae |
| Ablatif | Delmatiā |
Delmatia \Prononciation ?\ féminin
- Variante de Dalmatia.
- Domuit autem partim ductu partim auspiciis suis Cantabriam, Aquitaniam, Pannoniam, Delmatiam cum Illyrico omni, item Raetiam et Vindelicos ac Salassos, gentes Inalpinas. — (Suétone, Vita divi Augusti)
- Il [Auguste] soumit, ou par lui-même, ou par ses généraux, les Cantabres, l'Aquitaine, la Pannonie, la Dalmatie, avec toute l'Illyrie; de plus la Rhétie, la Vindélicie et les Salasses, peuples des Alpes.
- Domuit autem partim ductu partim auspiciis suis Cantabriam, Aquitaniam, Pannoniam, Delmatiam cum Illyrico omni, item Raetiam et Vindelicos ac Salassos, gentes Inalpinas. — (Suétone, Vita divi Augusti)
Références
- « Delmatia », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.