adultera
Français
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe adulter | ||
|---|---|---|
| Indicatif | ||
| Futur simple | ||
| il/elle/on s’adultera | ||
adultera \a.dyl.tə.ʁa\
- Troisième personne du singulier du futur de adulter.
Italien
Forme d’adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | adultero \a.dul.ˈtɛ.ro\ |
adulteri \a.dul.ˈtɛ.ri\ |
| Féminin | adultera \a.dul.ˈtɛ.ra\ |
adultere \a.dul.ˈtɛ.re\ |
adulteri \a.dul.ˈtɛ.ra\
- Féminin singulier de adultero.
Forme de nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | adultero \a.dul.ˈtɛ.ro\ |
adulteri \a.dul.ˈtɛ.ri\ |
| Féminin | adultera \a.dul.ˈtɛ.ra\ |
adultere \a.dul.ˈtɛ.re\ |
adulteri \a.dul.ˈtɛ.ra\
- Féminin singulier de adultero.
Latin
Étymologie
- Féminin de adulter.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | adulteră | adulterae |
| Vocatif | adulteră | adulterae |
| Accusatif | adulterăm | adulterās |
| Génitif | adulterae | adulterārŭm |
| Datif | adulterae | adulterīs |
| Ablatif | adulterā | adulterīs |
adultera féminin
Synonymes
Références
- « adultera », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (page 65)
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.