anafora
Italien
Étymologie
- Du latin anaphora, du grec ἀναφορά anaphora.
Apparentés étymologiques
Voir aussi
- anafora sur l’encyclopédie Wikipédia (en italien)

Tchèque
Étymologie
- Du latin anaphora.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | anafora | anafory |
| Vocatif | anaforo | anafory |
| Accusatif | anaforu | anafory |
| Génitif | anafory | anafor |
| Locatif | anafoře | anaforách |
| Datif | anafoře | anaforám |
| Instrumental | anaforou | anaforami |
anafora \Prononciation ?\ féminin
Références
- Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2015 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.