apostasia
Français
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe apostasier | ||
|---|---|---|
| Indicatif | ||
| Passé simple | ||
| il/elle/on apostasia | ||
apostasia \a.pɔs.ta.zja\
- Troisième personne du singulier du passé simple de apostasier.
Italien
Étymologie
- Du latin apostasia.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| apostasia \Prononciation ?\ |
apostasie \Prononciation ?\ |
apostasia \Prononciation ?\ féminin
- (Religion) Apostasie.
Latin
Étymologie
- Du grec ancien ἀποστασία, apostasia.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | apostasiă | apostasiae |
| Vocatif | apostasiă | apostasiae |
| Accusatif | apostasiăm | apostasiās |
| Génitif | apostasiae | apostasiārŭm |
| Datif | apostasiae | apostasiīs |
| Ablatif | apostasiā | apostasiīs |
apostasia \Prononciation ?\ féminin
- (Religion chrétienne) Apostasie, abandon de la religion.
Apparentés étymologiques
Références
- « apostasia », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.