bontrovo

Substantif composé des racines bona (« bon ») et trovi (« trouver »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

bontrovo \bon.ˈtɾo.vo\    composition de racines de l’Antaŭparolo

1. bon plaisir, fantaisie, guise.
   • …en kiuj neniu havas la rajton fari arbitre laŭ persona bontrovo ian ŝanĝon aŭ aldonon.

     … dans lequelles personne n’a le droit de faire arbitrairement selon sa guise de quelconques changement ou ajout.

Académique:

• trovi (mot-racine UV ) ^{PIVE, RV} = trouver
• troviĝi (composition de racines de l’Antaŭparolo) ^{PIVE, RV} = sin trovi : se trouver
• pour les autres apparentés, voir la fiche de trovi

Vocabulaire:

• E. Grosjean-Maupin: Plena Vortaro de Esperanto, SAT, Parizo, 1934 (racine U.V-4OA)
• bontrovo sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)
• bontrovo sur le site Reta-vortaro.de (RV)
• Composition "bon-trov-" présente dans l’Antaŭparolo de la Fundamento (Antaŭparolo,  R1 et R2  de l’Akademio de Esperanto).