condonatio
Latin
Étymologie
- De condonatus avec le suffixe -io.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | condonatio | condonationēs |
| Vocatif | condonatio | condonationēs |
| Accusatif | condonationem | condonationēs |
| Génitif | condonationis | condonationum |
| Datif | condonationī | condonationibus |
| Ablatif | condonationĕ | condonationibus |
condonatio \Prononciation ?\ féminin
- (Rare) (Droit) Donation.
- bonorum possessionumque addictio et condonatio — (Cic. Verr. 1, 4, 12)
- bonorum possessionumque addictio et condonatio — (Cic. Verr. 1, 4, 12)
Synonymes
Références
- « condonatio », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.