conjugalis
Latin
Étymologie
- De conjux, conjugis (« conjoint ») avec le suffixe -alis.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | conjugalis | conjugalis | conjugale | conjugales | conjugales | conjugalia |
| Vocatif | conjugalis | conjugalis | conjugale | conjugales | conjugales | conjugalia |
| Accusatif | conjugalem | conjugalem | conjugale | conjugales | conjugales | conjugalia |
| Génitif | conjugalis | conjugalis | conjugalis | conjugalium | conjugalium | conjugalium |
| Datif | conjugali | conjugali | conjugali | conjugalibus | conjugalibus | conjugalibus |
| Ablatif | conjugali | conjugali | conjugali | conjugalibus | conjugalibus | conjugalibus |
conjugalis \Prononciation ?\
Références
- « conjugalis », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.