diganit
Breton
Forme de préposition
| … moi | diganin ou diganen |
|---|---|
| … toi | diganit ou diganez |
| … lui | digantañ |
| … elle | diganti |
| … nous | diganeomp ou diganimp |
| … vous | diganeocʼh |
| … eux | diganto ou digante |
| … soi | diganeor |
diganit \diɡãˈnit\
- Deuxième personne du singulier de la préposition digant.
- — Ur servij a bouez bras am eus da cʼhoulenn diganit, Sezni. [...] ! — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 75)
- — Jʼai un service très important à te demander, Sezni. [...] !
- — Ur servij a bouez bras am eus da cʼhoulenn diganit, Sezni. [...] ! — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 75)
Notes
Les locuteurs du nord-ouest de la Bretagne utilisent plus volontiers la forme diganez.
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.