doorbreken

Néerlandais

Étymologie
Dérivé par préfixation de breken.

Verbe 1

dóórbreken transitif (séparable; auxiliaire hebben)

Présent Prétérit
ik breek door brak door
jij breekt door
hij, zij, het breekt door
wij breken door braken door
jullie breken door
zij breken door
u breekt door brak door
Auxiliaire Participe présent Participe passé
hebben, zijn breken doord doorgebroken
  1. Rompre , casser (en deux ou plusieurs morceaux).
    • hij heeft de chocoladereep doorgebroken
      il a rompu la barre chocolatée.

dóórbreken intransitif (séparable; auxiliaire zijn)

  1. Franchir, devenir (rapidement) connu ou célèbre (une vedette de cinéma etc.).
    • hij is doorgebroken met de ballade Aline
      il est devenu une vedette avec la ballade Aline.

Verbe 2

doorbréken intransitif (inséparable; auxiliaire hebben)

Présent Prétérit
ik doorbreek doorbrak
jij doorbreekt
hij, zij, het doorbreekt
wij doorbreken doorbraken
jullie doorbreken
zij doorbreken
u doorbreekt doorbrak
Auxiliaire Participe présent Participe passé
hebben doorbrekend doorbroken
  1. Se rompre, briser, casser, percer, crever (une limite ou une barrière).
    • hij heeft de vicieuse cirkel doorbroken
      il a brisé le cercle vicieux.

Synonymes
rompre
briser
devenir connu
  • naam maken

Prononciation
  • (Région à préciser) : écouter « dóórbreken »
  • (Région à préciser) : écouter « doorbréken »
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.