incantator
Latin
Étymologie
- De incantatus avec le suffixe -or.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | incantator | incantatorēs |
| Vocatif | incantator | incantatorēs |
| Accusatif | incantatorem | incantatorēs |
| Génitif | incantatoris | incantatorum |
| Datif | incantatorī | incantatoribus |
| Ablatif | incantatorĕ | incantatoribus |
incantator \Prononciation ?\ masculin (équivalent féminin : incantatrix)
- Enchanteur.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « incantator », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.