kantelen
Néerlandais
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
| Présent | Prétérit | |
|---|---|---|
| ik | kantel | kantelde |
| jij | kantelt | |
| hij, zij, het | kantelt | |
| wij | kantelen | kantelden |
| jullie | kantelen | |
| zij | kantelen | |
| u | kantelt | kantelde |
| Auxiliaire | Participe présent | Participe passé |
| hebben | kantelend | gekanteld |
kantelen \Prononciation ?\ transitif & intransitif
- Basculer.
- het kantelen
- le basculement
- het kantelen
Synonymes
- kapseizen
- omgooien
- omkeren
- omvallen
- omvergooien
- ten val brengen
- ten val komen
Prononciation
→ Prononciation manquante. (Ajouter)
- (Région à préciser) : écouter « kantelen »
- Pays-Bas : écouter « kantelen [Prononciation ?] »
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.