magnetit
Suédois
Étymologie
- De l’allemand Magnetit.
Nom commun
| Commun | Indéfini | Defini |
|---|---|---|
| Indénombrable | magnetit | magnetiten |
magnetit \Prononciation ?\ commun
Voir aussi
- magnetit sur l’encyclopédie Wikipédia (en suédois)

Tchèque
Étymologie
- De l’allemand Magnetit.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | magnetit | magnetity |
| Vocatif | magnetite | magnetity |
| Accusatif | magnetit | magnetity |
| Génitif | magnetitu | magnetitů |
| Locatif | magnetitu | magnetitech |
| Datif | magnetitu | magnetitům |
| Instrumental | magnetitem | magnetity |
magnetit \magnɛtɪt\ masculin inanimé
Apparentés étymologiques
Voir aussi
- magnetit sur l’encyclopédie Wikipédia (en tchèque)

Références
- Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2015 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.