prunus
: Prunus
Latin
Étymologie
- Du grec ancien προύνη, proúnê.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | prunus | prunī |
| Vocatif | prune | prunī |
| Accusatif | prunum | prunōs |
| Génitif | prunī | prunōrum |
| Datif | prunō | prunīs |
| Ablatif | prunō | prunīs |
prūnus \ˈpruː.nus\ féminin
- (Botanique) Prunier.
Apparentés étymologiques
- prūnum, prune
- prūnniceus
Voir aussi
- prunus sur l’encyclopédie Wikipédia

Références
- « prunus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.