receptator
Latin
Étymologie
- Déverbal de receptatum, supin de recepto (« recevoir, récupérer »), avec le suffixe d’agent -tor.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | receptator | receptatorēs |
| Vocatif | receptator | receptatorēs |
| Accusatif | receptatorem | receptatorēs |
| Génitif | receptatoris | receptatorum |
| Datif | receptatorī | receptatoribus |
| Ablatif | receptatorĕ | receptatoribus |
receptator \Prononciation ?\ masculin (pour une femme on dit : receptatrix)
- Receveur, receleur.
Références
- « receptator », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.