restis
Espéranto
Forme de verbe
| Temps | Passé | Présent | Futur |
|---|---|---|---|
| Indicatif | restis | restas | restos |
| Participe actif | restinta(j,n) | restanta(j,n) | restonta(j,n) |
| Adverbe | restinte | restante | restonte |
| substantif | restinto(j,n) restintino(j,n) |
restanto(j,n) restantino(j,n) |
restonto(j,n) restontino(j,n) |
| Mode | Conditionnel | Subj. / Impératif | Infinitif |
| Présent | restus | restu | resti |
| voir le modèle “eo-conj-intrans” | |||
restis \ˈre.stis\ Composition fondamentale du verbe venant de l’Ekzercaro (Ekz §17)
Prononciation
- Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « restis [Prononciation ?] »
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | restis | restēs |
| Vocatif | restis | restēs |
| Accusatif | restīm | restēs |
| Génitif | restis | restium |
| Datif | restī | restibus |
| Ablatif | restĕ | restibus |
restis \Prononciation ?\ masculin
Références
- « restis », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- [2] Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch, 1959 → consulter cet ouvrage radical *rezg-
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.