sagma
Latin
Étymologie
- Du grec ancien σάγμα, sagma « charge, chargement, bât ».
Nom commun 1
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | sagmă | sagmae |
| Vocatif | sagmă | sagmae |
| Accusatif | sagmăm | sagmās |
| Génitif | sagmae | sagmārŭm |
| Datif | sagmae | sagmīs |
| Ablatif | sagmā | sagmīs |
sagma \Prononciation ?\ féminin
Dérivés
- sagmārĭum, charge mise sur un bât.
- sagmārĭus, de bât, de somme.
Nom commun 2
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | sagma | sagmata |
| Vocatif | sagma | sagmata |
| Accusatif | sagma | sagmata |
| Génitif | sagmatis | sagmatum |
| Datif | sagmatī | sagmatibus |
| Ablatif | sagmatĕ | sagmatibus |
sagma \Prononciation ?\ neutre
Références
- « sagma », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.