solemne
Catalan
Étymologie
- Du latin solemnis.
Adjectif
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| solemne \Prononciation ?\ |
solemnes \Prononciation ?\ |
solemne masculin et féminin identiques
Dérivés
- solemnement
Apparentés étymologiques
Prononciation
- catalan central : \suˈlɛmnə\
- valencien : \soˈlemne\
- majorquin : \soˈlenne\
Latin
Forme d’adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | solemnis | solemnis | solemne | solemnes | solemnes | solemnia |
| Vocatif | solemnis | solemnis | solemne | solemnes | solemnes | solemnia |
| Accusatif | solemnem | solemnem | solemne | solemnes | solemnes | solemnia |
| Génitif | solemnis | solemnis | solemnis | solemnium | solemnium | solemnium |
| Datif | solemni | solemni | solemni | solemnibus | solemnibus | solemnibus |
| Ablatif | solemni | solemni | solemni | solemnibus | solemnibus | solemnibus |
solemne \Prononciation ?\
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.