torto
Espéranto
Étymologie
- De l’allemand Torte.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | torto \ˈtor.to\ |
tortoj \ˈtor.toj\ |
| Accusatif | torton \ˈtor.ton\ |
tortojn \ˈtor.tojn\ |
torto \ˈtor.to\

Torto
Prononciation
- Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « torto »
- France (Toulouse) : écouter « torto »
Italien
Étymologie
- Dérivé du participe passé de torcere.
Adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | torto \tor.to\ |
torti \tor.ti\ |
| Féminin | torta \tor.ta\ |
torte \tor.te\ |
torto \tor.to\ masculin
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe torcere | ||
|---|---|---|
| Participe | ||
| Passé | (masculin singulier) torto | |
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | torto \tor.to\ |
torti \tor.ti\ |
| Féminin | torta \tor.ta\ |
torte \tor.te\ |
torto \tor.to\
- Participe passé au masculin singulier du verbe torcere.
Anagrammes
- rotto (« rompu »)
Latin
Verbe
torto, infinitif : tortare \Prononciation ?\ transitif (conjugaison)
Note : Par convention, les verbes latins sont désignés par la 1re personne du singulier du présent de l’indicatif.
Apparentés étymologiques
Références
- « torto », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.